flinke mama

Vorige week vertrok mijn jongste dochter met school naar Tsjechië. Zondagmorgen om 6.30 uur verzamelen aan school om een half uurtje later twee bussen uit te zwaaien. Een crusiaal moment voor mij. Nooit had ik gedacht dat ik een traan zou laten als één van mijn kinderen voor een poos alleen op kamp of op reis vertrokken. Het verleden leerde me echter dat ik een echte "blijtmuile" was. Tot vorige zondag. Vorige zondag stond ik krachtig en sterk aan de bus. Wuivend naar het meisje met de rode trui ! Kushandjes werpen en een flinke glimlach. Heel even kwam een vleugje weemoed naar boven, maar deze keer nam het niet de overhand. Achter mij stond een mama volledig in tranen. Maar ik, ik kon me heel flink houden !