De laatste maanden ontdek ik een stuk van mezelf waarvan ik dacht dat het nooit in mij zou zitten. Mijn duistere kant mag het licht zien. Als ik vroeger de termen Gothic, Industrial... hoorde, dan was ik al lang weg voor ze volledig uitgesproken zouden zijn..
Maar onzen bassist en zijn zus zijn zo'n lieve mensen dat Gothic plots een andere betekenis krijgt, en ik me open stel voor hun creativiteit.
In het begin leek het alsof ik helemaal in een horrorfilm gestapt was, en wie mij kent... wel, die weet dat ik al bibber als de klokken 12 uur slaan en er een uil op de achtergrond "uilt" : ) Laat staan dat ik zo goed als een uur meespeel in een verhaal van een engeltje dat door een vloek de duiveldans uitvoert en verandert in het kwade en op aarde komt om haar duivelse missie uit te voeren.
De eerste dagen waren echt wel wennen, ik hoorde het stemmetje steeds maar opnieuw door mijn hoofd... "Let me hunt you en than kill you but don't run to long...." maar hoe langer hoe meer ik betrokken raak in het geheel, hoe fijner ik het vind om alles nog een meer extra griezelig tintje te geven met de backing vocals en moog.
Meer nog, de laatste repetie slaagde ik er zelfs in een microfoon te laten werken die niet kon werken omdat het kanaal niet open stond. En ook de spots gingen een eigen leven leiden... echt spooky.
De groep heet Silver Cross en binnenkort op verschillende podia te zien !
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten