Na veel omwegen en stapwegen iets later dan het beginuur ter plekke geraakt. Met wat geduw en gestouw ergens midden in het café geraakt, net achter een groepje springende fans. Tomadde slaagde er nog eens in iedereen in beweging te krijgen. En dit terwijl Pieter voor de eerste maal zijnen nonkel vanop de eerste rij kon gadeslaan onder het toeziend oog van tante Hilde.
Na het optreden kropen we met drie onder de grote paraplu. Geen rekening houdend dat de regen al immens grote plassen gemaakt had. Gevolg : droog haar maar kletsnatte schoenen, kousen en broekspijpen.
Man, man, man, dit maakte ik nog nooit mee. Wanneer wordt het nu eens echt zomer ?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten