ratatouille

"Ratatouille !!!" Riep ik nog snel voordat ik de telefoon wou dichtklappen toen dochterlief me belde om te zeggen dat ze haar bus gemist had en wat later ging zijn. Ik hoorde even stilte gevolgd door een "Dag mama". Ik glimlachte, ze had het gehoord. Waarschijnlijk dacht ze dat ik gewoon even iets riep dat niet bij haar terecht moest komen, maar toch, de korte stilte was voldoende voor mij om te weten dat ze de boodschap opgevangen had.
Op naar plan B. Net voor ik de oudste naar de scouts ging voeren, nog even de briefjes ophangen. "Ratatouille !" met een flinke smiley eronder op het raam van de voordeur. "Niet schrikken, hij is niet echt" op de deur van de living, en dan de laatste: "Maar wel helemaal voor jou !" op de snuit van een knuffelzacht ratje dat ik in een IKEA winkel vandaag gekocht had.
"Hey Lieverd, even horen waar je al bent. Ik ben nog wel een tijdje weg, dus je zal je sleutel moeten gebruiken. Ratatouille !!!". Nog snel even dit berichtje ingesproken voor ik de auto startte om weg te rijden.
Een kwartiertje later krijg ik telefoon. "Mama, waarom hangt er Ratatouille op de deur ? Iedereen kan het lezen ?". Ik lach even en zeg dat ik in mijn Ratatouille dag ben. We sluiten af voor ze de deur opende. Drie minuutjes later gaat de telefoon terug. Ik zie dat het terug de jongste spruit is, die hoogstwaarschijnlijk de ontdekking gedaan heeft.
"Ratatouille !!! zeg ik onmiddellijk als ik de gsm opneem. "Piep-Piep" hoor ik aan de andere kant van de lijn. Wat is het leuk om mama te zijn !