Ik dacht dat ze zo goed als verdwenen waren, de ypsyline woorden. Ypsiline is een creatie van mijn jongste dochter, die op onbewaakte momenten helemaal spontaan zo overtuigend de leukste woorden weet uit te vinden.
Ze fleuren meer dan eens ons dagelijks leven op en bezorgen ons heerlijke lachbuien. En sommige woorden overleven heel lang. Ik verkies ze dikwijls boven de saaiere officiële versies. Zo eten we elke zondag kip, frietjes, sla en paradijsjes, staat de frambingo op één poot en komen we elke keer opnieuw eenzame kousjes tegen in de was.
Ypsiline kwam toen de andere dochter vroeg hoe je het engelse "You" moest schrijven.
Ypsiline, o en u kwam er toen heel trots (dochterlief was toen maar 11 en kreeg nog geen enkele les Engels) .
Met het ouder worden, en dan vooral de invloed van de school en het "correct" taalgebruik, verminderde ook de spontaniteit en de toevoer van nieuwe woorden. Tot we gisteren op de blaarmeersen een mobilehome zagen staan.
"Kijk mama, daar een hele grote mobbillon". Ik keek verbaasd naar mijn dochter. "Een wat ?..." "Een mobbillon" herhaalt ze zo ernstig als het maar kan zijn. Als ik haar vertel dat het een mobile home is, en haar de herkomst van het woord uitleg, kijkt ze heel sip. Mobbillon klinkt veel leuker vindt ze en besluit om dit zo te houden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten